- Gdzie są ludzie? - grzecznie zapytał Mały Książę.
Kwiat widział kiedyś przechodzącą karawanę.
- Ludzie? Jak sądzę istnieje sześciu czy siedmiu ludzi. Widziałem ich przed laty. Lecz nigdy nie wiadomo, gdzie można ich odnaleźć. Wiatr nimi miota. Nie mają korzeni - to im bardzo przeszkadza.
Gdzie są ludzie? To pozornie błahe pytanie od dawna towarzyszy refleksji o nas samych. Czy to biblijne „Gdzie jesteś?” (por. Rdz 3, 9), które Bóg kieruje do „pierwszego człowieka”, czy choćby dzisiejsze, czy płód to już człowiek, czy jeszcze nie? I tak „poszukiwania” człowieka trwają…
Gdzie jesteśmy? Gdzie jesteś Ty? Gdzie jestem ja?
I czy kiedykolwiek się odnajdziemy…?